Woorden

Bloemen vragen zich niet af of ze zullen bloeien of niet, ze doen het gewoon omdat dat hun natuur is. Ik hoop je met deze blog te inspireren te bloeien vanuit wie je werkelijk bent, niet vanuit wie je denkt te moeten zijn. Voel en spreek uit wat er werkelijk in je hart leeft en zie hoeveel harten je ermee zult raken. 💗 Waar brengt deze tijd, waarin alles stil lijkt te staan als gevolg van het coronavirus, jou?

“Geduldig
Zittend
Naast het niet weten
Wachtend tot de woorden komen
Slimme woorden
Verstandige woorden
Verklarende woorden
Gevoelige woorden
Woorden die woorden zouden geven
Aan alles wat niet in woorden te vatten is
Ik kon ze niet vinden

En dus bleef ik zitten
Geduldig wachtend
Tot er woorden zouden komen
Woorden
Die gedeeld wilden worden
Niet omdat ze slim zijn
Verstandig klinken
Of verklaringen geven
Voor wat ik niet begrijpen kan

Maar woorden
Die gedeeld willen worden
Van binnenuit
Zoals de bloemknoppen
In de lentezon
Zich wel moeten openen
Gewoonweg omdat dat is wat er is”
Stefanie, 8 april 2020

magnolia in bloei

Halverwege maart, toen duidelijk werd dat Corona iets was waar we niet zomaar omheen of vanaf konden, zag ik vele duidingen en verklaringen langskomen over het waarom van ‘haar’ aanwezigheid. In sommige verklaringen kon ik me vinden, van andere theorieën werd ik bang en onrustig.

Wat me vooral opviel was dat veel verklaringen precies pasten in het perspectief van degene die de verklaring gaf. En dat kan ook bijna niet anders. We zien de wereld nu eenmaal door onze eigen bril en zoeken binnen dat perspectief naar verklaringen voor ‘wat ons overkomt’. Het voelt voor mij als de olifant, waar we nog behoorlijk wat stukjes van missen.

Ook ik vond dat ik er vanuit mijn werk- en vakgebied iets over zou moeten zeggen. En dan het liefst iets slims en verklarends natuurlijk. Maar anders dan open deuren passend binnen mijn bestaande visie waren er geen woorden. De enige woorden die kwamen waren de vier woorden: ik weet het niet.

Ik weet niet waarom. Ik heb geen slimme systemische verklaring anders dan de voor de hand liggende suggestie dat we onze voedingsbronnen in onszelf en in onze leefomgeving volledig uitputten en dit een soort wake-up call is om anders te gaan leven.

Het enige wat ik voelde en nog steeds voel is dat we misschien wel zo snel naar verklaringen en online oplossingen zoeken, opdat we niet echt hoeven te voelen wat dit in ons raakt.

Deze tijd voelt voor mij vergelijkbaar met de tijd waarin mijn wereld op zijn kop stond door een heftige diagnose en sterfproces van een dierbare. Het moment dat je wereld op zijn kop staat, alles volledig onwerkelijk is en er toch ook al snel een soort nieuw normaal ontstaat, terwijl alles tegelijkertijd alles behalve normaal is en voelt. En binnen dat nieuwe normaal sijpelen langzaam de gevoelens naar binnen en ontstaat er ruimte om ze toe te laten en te ervaren.

Voorlopig blijf ik nog even bij stap 1 en dat betekent dat ik mijn best doe aanwezig te blijven bij dat wat er is en te luisteren naar wat mijn lijf me wil vertellen over waar en wat deze tijd in me raakt aan oude en nieuwe gevoelens. En ja, ik weet het, ook dit is volledig passend binnen het perspectief van waaruit ik leef en werk.

Ik ben benieuwd naar waar jij bent en naar jouw woorden over wat deze tijd met jou doet. Fijn als je erover wilt delen op jouw eigen wijze.

Voor nu wens ik je alle goeds en goede gezondheid voor jezelf en de mensen om je heen. Zorg goed voor elkaar, want we’re in this together.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet,

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Praktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom; aanwezig zijn in je lichaam, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen via het lichaam (systemisch lichaamswerk), Tri-Energetica, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.
Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen van Hylke Bonnema, waar zij ook de basis van het systemisch werk heeft geleerd.

Aangesloten bij Bewust Haarlem en het Ziesoo Platform

Als de bal niet langer onder water blijft

“Als ik maar bezig blijf dan is het er niet, of in ieder geval niet zo voelbaar” zei ze tegen me. Nadat ze even ervoor kort had verteld over de herinneringen die de laatste dagen steeds vaker omhoog kwamen, sinds  de binnen-blijf maatregelen vanwege het Corona virus.

Herken je dat, dat bezig blijven om niet te hoeven voelen? Ik wel. Ik merkte de afgelopen weken dat het voor mij de uitdaging is om -naast dat het fijn is om mijn werk online te kunnen voortzetten voor wie daar behoefte aan heeft- mezelf ook toe te staan een beetje stil te vallen en aandacht te hebben voor wat er bij mij geraakt wordt in deze situatie. En natuurlijk was het mijn lichaam die me daarin weer eens haarfijn de richting wees. Want waar ik het idee had dat ik goed mijn innerlijke rust kon bewaren, merkte ik opeens dat er ook bij mij best wat stress was opgeslagen in mijn lijf door de hele situatie waar we ons nu in bevinden. Voelbaar als verkrampingen in mijn lijf op oude bekende plekken als mijn hoofd en darmen, maar ook in schrikreacties als er iemand te dichtbij komt. En dan vooral de bizarre en onlogische schrikreacties, zoals toen ik, terugkomend in mijn eigen huis na het boodschappen doen, mijn kinderen of man opeens heel dichtbij me voelde staan. Bizar hoe ons systeem werkt…

Meisje kijkt voorzichtig door luxaflex naar buiten.

“Ben je bereid te kijken?”

Het gaat om meer dan alleen het virus

Het gaat niet alleen om de huidige situatie. Niemand zal ontkennen dat we ons op dit moment in een (bijna) surrealistische tijd bevinden, waarin het leven zoals we dat tot nu toe altijd hebben geleefd overhoop is gehaald. En ja waarschijnlijk is dat ook nodig, we waren immers met zijn allen niet echt lekker bezig met de aarde enzo, maar ik wil hier even inzoomen op iets anders.

Want natuurlijk hebben het virus als ook de maatregelen, die praktisch zijn getroffen om het virus in te dammen, hun effect op ons in relatie tot wie we zijn en onze persoonlijke geschiedenis. Wat ik zie en hoor is dat veel van wat goed was opgeborgen om er geen last van te hebben en door te kunnen leven, nu de mogelijkheid krijgt zich te roeren en naar buiten te komen.

Daar waar eenzaamheid of angst voor eenzaamheid sluimerde, wordt deze misschien nu ineens actueel en voelbaar. Waar herinneringen aan de oorlog goed opgeborgen waren, komen deze nu misschien opeens in alle hevigheid tevoorschijn. En zo zijn er veel verhalen van mensen waarbij goed weggestopte oude pijn, angsten en herinneringen getriggerd worden. Ze komen naar de oppervlakte, zonder dat dat goed opgevangen kan worden door henzelf (het was niet voor niets weggestopt) of in de thuissituatie.

Met andere woorden; de bal is niet langer onder water te houden. Dit geldt zowel voor het collectief, als voor ons persoonlijk leven. De vraag is; ben je bereid het aan te kijken?

Basisveiligheid

Wat ik in mijn werk (maar net zo goed ook in mijn eigen leven) regelmatig waarneem is dat om werkelijk te kunnen doorvoelen wat er omhoog komt, een zekere basisveiligheid aanwezig moet zijn.
Zonder die basisveiligheid is het lastig, zo niet haast onmogelijk om aanwezig te blijven bij wat er is. Dan nemen de stresshormonen in het lijf het over, die op hun beurt het overlevingsmechanisme activeren. Op de korte termijn is dat heel nuttig, want dat kan ervoor zorgen dat je jezelf of iemand anders snel in veiligheid weet te brengen.

Wanneer we echter in die overlevingsmodus blijven doorgaan, is er geen ruimte in het lichaam om de stress te ontladen. Het lichaam blijft in de overlevingsmodus staan, wat het immuunsysteem belast en uiteindelijk ook tot gezondheidsklachten kan leiden. Dit geldt in het leven zoals we het normaal kennen en in de huidige situatie komt daar een dosis stress bovenop, gevoed door alle informatie en speculaties in nieuws en social media.

Daarmee is het Nu in deze tijd extra belangrijk om die dingen te doen, die voedend zijn voor jou en waarvan je merkt dat ze je bij jezelf brengen en laten ontspannen. Denk bijvoorbeeld aan yoga, mindfullness, hardlopen, meditatie, tekenen, in de tuin werken, noem maar op. Vind je eigen meditatie, dat wat voor jou werkt.

Bezig blijven om de bal onder water te houden

TV zappen en doelloos scrollen en swipen op social media dragen niet bij aan de verbinding met jezelf, die doen eerder het tegenovergestelde, ze trekken je juist uit jezelf weg. Daarmee vallen ze eigenlijk in de categorie overlevingsmechanismen van doorgaan en jezelf afleiden van dat wat er is en wat te onveilig voelt om bij te blijven.

Als dat tot nu toe het mechanisme was van waaruit je leefde in stressvolle situaties (en dat doen we bijna allemaal), is de kans groot dat dat nu ook het geval is. En zolang dat werkt voor je, is er meestal geen reden om dat te veranderen. Maar merk je nou, dat het tegen je gaat werken? Dan komt het besef van de rotonde (of het kruispunt) weer in beeld (zie mijn eerdere blogpost). En dan is het mogelijk tijd om je af te vragen of de keuzes die je (vaak onbewust) maakt nog de juiste keuzes zijn door naar binnen te luisteren naar wat daar gehoord wil worden.

Stilvallen en aanwezig blijven

Dus wanneer je leven op dit moment ‘ongewild’ is stilgevallen, of wanneer je nog van alles aan het doen bent om maar bezig te blijven, is dit misschien een uitgelezen moment om eens een extra rondje te rijden op die rotonde. Te voelen wat er speelt in jou en of de afslag die je tot nu toe steeds hebt genomen, nog wel steeds de juiste is voor jou.

Dit begint bij aanwezig te blijven bij wat er nu is, bij wat zich NU laat voelen in je lijf, zonder dat je je erin hoeft te verliezen of het gaat proberen op te lossen. Om daarbij te blijven vraagt moed van je en een bereidheid om te voelen en het aan te kijken.

Misschien heb je eerst nog iets nodig, om het toe te kunnen laten. Iets of iemand die jou de bedding kan bieden, waarin het voor jou veilig genoeg voelt om te voelen en erbij te blijven. Weet dat die mensen er zijn. Ook al is er nu fysiek niet veel mogelijk, ik heb gemerkt dat er online meer kan dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Dus reik uit…

De onderliggende dynamiek en hernieuwde levenskracht

Wanneer je de gevoelens die zich in je laten zien kunt ervaren, erbij kunt zijn, zonder erin te verdrinken, komt er ruimte om verder te kijken naar de verborgen dynamiek en boodschap die er mogelijk onder ligt.

Mijn ervaring is dat het onderzoeken van dit stuk en daar contact mee maken ruimte geeft in je lijf en in je leven om weer meer vanuit het contact met wie JIJ in essentie bent te kunnen leven. Dat het leven van daaruit weer vrijer kan stromen in je en meer in flow gaat, ook als het even niet makkelijk is. Dat het geen overleven meer is, maar Leven.

Samen onderzoeken

In de meeste gevallen is het fijn om in deze fase naar iemand toe te gaan, die samen met je dit stuk kan onderzoeken. Dat kan in veel gevallen ook op afstand (telefonisch of online). Het perspectief van die ander, kan je net voorbij je eigen blinde vlekken en automatische denkpatronen heen helpen. online Zelf doe ik dit ook. Want naast dat ikzelf natuurlijk mensen begeleid met dit soort vragen, zoek ik zelf ook mensen op die met mij mee kunnen kijken wanneer er bij mij vragen of thema’s spelen. Dat gaat namelijk ook gewoon door. 😉

Steeds weer de eerst volgende stap

Belangrijk om voor ogen te houden vind ikzelf altijd, ook in mijn eigen proces, dat ik op reis ben en dat het niet zozeer gaat om de eindbestemming, maar steeds weer om die volgende stap die ik zet in mijn reis.
Het systemisch werk is geen wondermiddel waarmee al je problemen in een klap zijn opgelost. Wel helpt het je te doorzien, te doorvoelen en van daaruit je innerlijke beweging te volgen en die eerst volgende stap te zetten in je proces van groei naar leven in plaats van overleven.

Online mogelijkheden

Mijn ervaring nu met het online systemisch werk is dat het verrassend goed werkt en ook echt voelbaar is in het lijf tijdens de opstelling en erna. Dus wanneer je de behoefte voelt aan een sessie neem gerust even contact op en dan bespreken we samen de mogelijkheden en kijken we of het passend is voor jou om in deze vorm een sessie af te spreken.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet,

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Praktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom; aanwezig zijn in je lichaam, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen via het lichaam (systemisch lichaamswerk), Tri-Energetica, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.
Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen van Hylke Bonnema, waar zij ook de basis van het systemisch werk heeft geleerd.

Aangesloten bij Bewust Haarlem en het Ziesoo Platform

Jouw lichaam als jouw huis

Al vaker schreef ik over Aanwezig Zijn in je Lichaam en hoe het komt dat we dat soms zo lastig vinden. In de workshops en cursussen die ik geef start ik vaak met de metafoor van het lichaam als ons huis. Het huis waarin onze ziel woont en waarin we helaas regelmatig ook de weggestopte gevoelens, gebeurtenissen en mensen uit onze familiegeschiedenis, een plek hebben gegeven. 

Hoe we afwezig raken uit ons lichaam

Net als het gezin waarin we zijn geboren is ook het lichaam een systeem. Daar waar we verstrikt zijn met de verborgen verhalen of gevoelens van onze voorouders, zijn deze letterlijk voelbaar in het lichaam, als opgeslagen herinneringen in onze cellen. Je zou kunnen zeggen dat daar waar we verstrikt zijn met een (voor)ouder, we zelf afwezig zijn in ons lichaam.

Onderstaand filmpje laat op een eenvoudige wijze heel duidelijk zien hoe, daar waar we het lot van een (voor)ouder proberen te verlichten door de last voor hem/haar te dragen we zelf niet meer helemaal aanwezig kúnnen blijven in ons lijf. Onze eigen zielstroom of levensstroom trekt zich als het ware terug om ruimte te maken voor dat wat bij onze (voor)ouders geen plek heeft gekregen.

Het gevoeligste deel van ons lijf draagt

De verstrikking, het dragen van iets wat niet van jou is maar van een voorouder, is veelal terug te vinden in dat deel van ons lichaam waar we het gevoeligst zijn. Dit is vergelijkbaar met de systemische waarneming dat het veelal het gevoeligste lid van de familie is die, uit liefde en loyaliteit aan het familiesysteem, de ongeziene verhalen en gevoelens van (voor)ouders bij zich gaat dragen.

Afgesloten delen in je lichaam

In de metafoor van jouw lichaam als huis, kun je zeggen dat er kamers in het huis zijn die niet door jou worden bewoond, waar je zelf eigenlijk geen toegang meer toe hebt. Het is in die kamers als stilstaand water. Het wordt er muf en vies en er lekt energie uit je weg, omdat het leven op die plekken niet meer vrij door je heen kan stromen, waardoor de levensstroom naar andere gebieden in je lijf ook stagneert.

Zo kan een blokkade in de keel er bijvoorbeeld voor zorgen dat het hoofd wordt afgescheiden van de rest van het lichaam. Of wanneer iets niet te verteren is geweest is dit vaak voelbaar als een steen op de maag of in het buikgebied, waardoor er weinig of geen contact meer is met het onderlichaam (het bekken, de benen en voeten).

Afwezigheid en de mogelijke relatie met ziekte

Vanuit het systemisch perspectief zijn die plekken waar we zelf niet of minder aanwezig zijn in ons lijf, de plekken waar ziekte of klachten makkelijker kunnen ontstaan.

Een vrouw die bij me kwam om te kijken naar de onderliggende boodschap van de kanker in haar leven voelde dit op een gegeven moment heel duidelijk in haar opstelling. Ze stond op een plek van een voorouder uit de vrouwenlijn, waar de ziekte mee resoneerde. De voorouder voelde afwezig en de vrouw zei: ‘Zo voelt het dus als je er niet bent en er van alles in je lijf binnen kan komen. Dit voelt heel naar.’ Tegelijk werd hier voor haar de verstrikking zichtbaar met deze voorouder en haar eigen overlevingsmechanisme.

Hoe kan Systemisch Lichaamswerk hierin helpen?

Met behulp van een zachte ondersteunende aanraking kijken we hoe je je lijf bewoont en naar waar het gespannen, zwaar of leeg voelt in je lichaam. We onderzoeken deze plekken door erbij aanwezig te blijven en te luisteren naar wat er onder de spanning, zwaarte of leegte gehoord of gezien wil worden. Dit kan gaan over onverwerkte gevoelens of gebeurtenissen in het eigen leven als ook over weggestopte gevoelens en verhalen van onze ouders en voorouders. Net als dat het DNA van onze ouders in onze cellen is terug te vinden en van invloed is op ons leven hier en nu, geldt ditzelfde voor de gevoelens en gebeurtenissen waar in hun leven geen plek voor was.

Luisteren naar je cellen

Het is als luisteren naar deze herinneringen die opgeslagen liggen in onze cellen om ze vervolgens vrij te geven, zodat ze hun eigen plek in het familiesysteem kunnen vinden.

Wanneer we dit doen neemt de spanning in het lichaam eerst vaak toe, om deze, nadat we bij het beginpunt van de spanning in het familiesysteem zijn gekomen, vrij te geven. Dit kan gepaard gaan met ongecontroleerd schokken of trillen. Dit is een natuurlijke reactie van het lichaam om stress te ontladen, zoals dieren dit ook van nature doen, nadat ze een stressvolle situatie hebben ervaren. Je leest hier meer over in de blog: Systemisch Lichaamswerk: wat is dat eigenlijk?

Met deze ontlading trilt de oude herinnering letterlijk los uit de cellen. Je zou kunnen zeggen dat ze uit het celgeheugen wordt gewist. Hiermee ontstaat er in het lichaam meer ruimte voor de eigen levensstroom en dit is direct voelbaar, vaak in de vorm van rust en ontspanning. Mensen zeggen na afloop regelmatig dat ze zich niet alleen rustiger voelen, maar ook meer gevuld en meer in balans aanwezig in de rechter- en linkerkant van hun lijf en in hun boven- en onderlijf.

“Mijn eigen ervaring hierin is dat mijn  lichaam in mijn ziel rust, terwijl mijn ziel tegelijkertijd mijn lichaam doordringt en door mijn hele lichaam en alle cellen stroomt.”

Ervaren of zelf op deze wijze werken?

Wil jij zelf iets uit jouw leven op deze wijze onderzoeken, neem dan contact met me op voor een individuele sessie.

Ben je opsteller of coach met ruime opstellingservaring en wil je deze manier van opstellen zelf kunnen begeleiden in je praktijk EN ben je bereid om ook je eigen innerlijke reis door en met je lichaam te maken, dan is de cursus Systemisch Lichaamswerk & Ziekteopstellingen mogelijk iets voor je.

Neem contact met me op voor een gratis kennismaking via stefanie@beallyoucanbe.nl of 06-48102716. Dan kijken we samen of deelname aan deze cursus voor jou op dit moment kloppend is.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Praktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom; aanwezig zijn in je lichaam, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen via het lichaam (systemisch lichaamswerk), Tri-Energetica, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.
Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen van Hylke Bonnema, waar zij ook de basis van het systemisch werk heeft geleerd.

Aangesloten bij Bewust Haarlem 

De Rotonde als weg naar persoonlijke ontwikkeling en gezondheid

De laatste tijd zie ik regelmatig mensen in mijn praktijk die met me delen hoe ze op een kruispunt in hun leven zijn aanbeland en hoe ze even niet meer weten welke kant nu op te gaan. De gesprekken herinneren me aan dat moment in 2006 toen ik zelf op zo’n kruispunt stond. Hoewel het vaak niet zo voelt op het moment zelf is zo’n kruispunt een mooie kans om de weg naar jezelf en je eigen levenskracht te hervinden. 

De Rotonde als weg naar binnen

Ik weet nog dat ik het omschreef als een rotonde, waarbij ik nog niet goed wist welke afslag ik zou nemen. Ik zat vast op die rotonde! En daar waar we met vrienden weleens grapjes maakten over nog een rondje van de zaak als we met de auto onderweg even niet direct de juiste afslag konden vinden, voelde dit alles behalve grappig… Ik was op bijna alle fronten de weg kwijt. Tot het moment dat ik besloot, in plaats van de eerste de beste afslag te nemen om maar onderweg te zijn (mijn tactiek tot dan toe), op de rotonde te blijven en deze eens wat nader te onderzoeken.

Stilstaan als eerste stap

Dat deed ik door een half jaar stilte in te lassen voor zelfonderzoek in de vorm van een sabbatical. Ik weet nog de woorden van mijn toenmalige directeur, die mij bezorgd aankeek en op vaderlijke toon vroeg: ‘gaat deze beslissing je ergens brengen of ga je juist ergens van weg, waardoor je alleen maar dieper in het putje zakt als je deze weg gaat.’ Zijn woorden en oprechte bezorgdheid raakten me en tegelijkertijd wist ik door zijn vraag voor het eerst in lange tijd iets heel erg zeker en dat was dat dit de juiste weg was voor mij. Later zou ik terugkijken op deze sabbatical, als de beste beslissing ever en als een periode waarin de reis van mijn hoofd naar mijn hart begon. De rotonde bleek eigenlijk een Labyrinth, die me de weg naar binnen wees.

Inmiddels is het 2020, 14 jaar later en een hele reis verder. Een reis met pieken en dalen, met een groot ‘niet weten’ en ook een oervertrouwen. Een reis die door zal gaan, zolang als ik leef en waarbij er met regelmaat rotondes voorbij zullen blijven komen die mijn aandacht vragen om op nieuwe lagen dieper te kijken.

De Rotonde als kans om nieuwe lagen te onderzoeken

Gezondheid en mijn schildklier; een nieuwe laag dient zich aan

Het was in de vroege ochtend van dit nieuwe jaar dat ik, op weg naar een sessie voor mijzelf bij mijn fijne collega Michelle Vergeer, deze foto maakte. Kort erna realiseerde ik me dat ikzelf ook bij een volgende rotonde ben aangekomen. Een rotonde, waar ik dieper mag kijken naar mijn gezondheid en specifieker naar mijn schildklier en vooral naar de boodschap die zij voor me heeft.

Al geruime tijd heeft mijn schildklier het zwaar. Ze werkt te traag en eind vorig jaar kwam ik erachter dat dat veroorzaakt wordt door een reactie van mijn immuunsysteem.

Zeggenschap over mijn lichaam en gezondheid nemen

De afgelopen jaren is het me opgevallen hoeveel vrouwen in hun leven te maken hebben met een schildklier die niet optimaal werkt en alle klachten die daarbij komen kijken. Eerlijk gezegd ben ik daar best wel van geschrokken. Waar ik me vooral over heb verbaasd is hoe verschillend er naar de bloedwaardes wordt gekeken en hoe weinig anders er wordt gedaan dan alleen de bekende pillen voorschrijven.

Al jaren weet ik dat het niet mijn weg is om de rest van mijn leven klakkeloos pillen te slikken om ‘dit probleem’ op te lossen. Dat past niet bij mij, bij hoe ik in het leven sta en ook niet bij wat ik uitdraag. Mijn lijf wil me iets zeggen met deze symptomen. Met behulp van opstellingen heb ik hier al verschillende keren naar gekeken, maar ergens voelde de tijd ook nog niet helemaal rijp om het echt aan te kijken. Afgelopen jaar veranderde hier iets in en een paar maanden na de laatste borstvoeding aan mijn jongste voelde ik dat het tijd was om hier dieper in te zakken en dit te onderzoeken.

En wat ben ik blij met mijn huidige huisarts die bereid is om samen met mij op onderzoek te gaan naar de mogelijkheden om het zelfgenezend vermogen van mijn lichaam op dit gebied te activeren, in plaats van klakkeloos pillen te blijven slikken zonder de oorzaak te achterhalen.

En dat is waar ik nu ben, midden in het ‘niet weten’. Wat en waar het me zal brengen? Ik weet het nog niet. Misschien slik ik uiteindelijk wel de rest van mijn leven de medicijnen die de artsen hiervoor bedacht hebben en misschien ook niet. En hoewel ik natuurlijk hoop op het laatste merk ik dat dat eigenlijk niet meer zo op de voorgrond staat.
Waar het veel meer over gaat is dat sinds het besluit om samen met mijn huisarts deze reis aan te gaan, ik het gevoel heb weer zeggenschap te hebben over mijn gezondheid en mijn lichaam. Dat is de eerste stap en wat een lucht geeft dat…

Delen en helen

Het is mijn voornemen om jullie de komende tijd mee te nemen in deze reis. Dat vind ik spannend, vooral omdat de reis net begonnen en nog volop aan de gang is. Maar waarvan ik tegelijkertijd hoop dat de vele mensen (met name vrouwen) die zich in een vergelijkbare situatie bevinden er iets aan hebben in hun eigen proces.

“Surrender to my embodied heartbeat and connect the dots.”

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Praktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom; aanwezig zijn in je lichaam, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen via het lichaam (systemisch lichaamswerk), Tri-Energetica, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.
Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen van Hylke Bonnema, waar zij ook de basis van het systemisch werk heeft geleerd.

Aangesloten bij Bewust Haarlem 

Leef alles wat er is en gebruik het als voeding

Het is herfst en de natuur nodigt ons uit om naar binnen te gaan. Ik voel het aan alles en ik vind het niet altijd even makkelijk om de vertraging ook echt te pakken. En dus helpt mijn lijf me soms een handje mee door tot stilstand te brengen. Zo lag ik vorige week ‘opeens’ ziek in bed met hoge koorts. Niet meer in staat om door te gaan, waren er nog steeds twee uitersten in mij voelbaar. Enerzijds de weerstand om me eraan over te geven, toch door te willen gaan (hoofd) en anderzijds een deel in mij dat alles wilde loslaten en er geen zin meer in had (lijf).

Wat ik hierin weer voelde voor mijzelf was dat het natuurlijk heel -mooi is om te delen en te geven, maar dat het echt belangrijk is om ook een deel voor mijzelf te houden, aan mezelf te geven en te ontvangen. En laat dat nou precies zijn, waar het Sint Maartenfeest, wat we deze week vierde, over gaat. Delen met elkaar en daarnaast ook een stuk voor jezelf houden, als voeding, zodat je innerlijk licht blijft branden en je niet letterlijk opbrandt.

Het effect van jezelf voeden

Vanuit die beweging ben ik afgelopen weekend naar Gent vertrokken voor de opstellingenbeurs en ik heb daar gedeeld, workshops gegeven, was tussendoor beschikbaar voor vragen en daarnaast heb ik vooral ook goed voor mezelf gezorgd, door workshops bij collega’s te volgen, lekker te eten, mezelf te verwennen met een hotelovernachting vooraf en in goed en fijn gezelschap te zijn dit weekend. En natuurlijk was ik moe na dit weekend, maar ik voelde me ook weer gevoed, geïnspireerd en blij.

Nu ik dit schrijf, gaan mijn gedachten terug naar de woorden, die geschreven moesten worden, terwijl ik vorige week met koorts in bed lag en ik deel ze hier graag met je.

leef alles en gebruik het als voeding

Leef het allemaal

Leef alles wat er in je leeft
Maar identificeer je niet met een deel ervan
Je bent zoveel meer dan dat
Je bent het allemaal en nog meer

Leef het allemaal
Leef de vreugde, de liefde, het geluk
Voel het, doorleef het, omarm het, adem het
Maar identificeer je er niet mee
Je bent zoveel meer dan dat

Leef het verdriet, de pijn, de angst
Voel het, doorleef het, omarm het, adem het
Maar maak het niet tot wie je bent
Je bent nog zoveel meer dan dat

Leef het licht en heb ook de moed om aanwezig te zijn in het donker,
Daar waar je niet eerder durfde te zijn
Wees erbij, zie wat zich in het donker aan je openbaart
Voel het, doorleef het, omarm het, adem het
Maar maak het niet tot wie je bent
Je bent nog zoveel meer dan dat

Leef ook de dood
Omarm haar in alles wat ze is en
Voel haar voorbij alles wat je ooit over haar dacht
Voel de stilte, de rust
Neem als een boom haar voeding in je op,
Neem haar mee in je leven
Want ook zij hoort bij jou
Maar maak haar niet tot wie je bent
Je bent nog zoveel meer dan dat.

Duurzaam omgaan met jezelf, waar haal jij je voeding uit?

Tijdens het schrijven en herlezen van deze blog, realiseer ik me eens te meer hoeveel voeding ik ook krijg van het schrijven en delen daarvan. Hoe belangrijk het voor mij is om hier ruimte voor te maken en te houden, ook als de vragen voor sessies toenemen. Hoe verleidelijk het ook is, om alle werkruimte ten dienste te stellen van de vragen die op mij afkomen, het dient mij niet en daarmee uiteindelijk mijn klanten ook niet. Voor zowel mijzelf als mijn klanten is het belangrijk om een deel bij me te houden, niet alles weg te geven. Dat is duurzaam omgaan met mijzelf. Dan blijft het vlammetje branden en kan ik op een duurzame manier mijn werk doen.

Hoe is dat voor jou? Waar haal jij je voeding uit? En hoe maak je daar ruimte voor in je leven?

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Praktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom; aanwezig zijn in je lichaam, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen via het lichaam (systemisch lichaamswerk), Transactionele Analyse, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.
Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen van Hylke Bonnema, waar zij ook de basis van het systemisch werk heeft geleerd.

Aangesloten bij Bewust Haarlem 

En dan is daar ineens de angst

Valentijnsdag. Een dag die me jaarlijks even terugbrengt naar die dag in 2012. Die dag die eigenlijk een prachtige dag had moeten zijn, omdat we de dag ervoor het hartje hadden horen kloppen van het nieuwe leven in mijn buik. Die dag dat we definitief hoorde dat het kindje niet op de goede plek was ingenesteld en dat de techniek nog niet zover was om het een stukje te verplaatsen. Die dag dat ik met spoed naar het ziekenhuis moest om daar te wachten op het onvermijdelijke moment dat ze dit levend mensje uit me weg zouden snijden, omdat laten zitten voor ons beide ‘de dood’ zou betekenen.

blog en dan is daar de angst chi-pham-1060606-unsplash

Het was destijds deze gebeurtenis geweest, die als de welbekende laatste druppel, ervoor zorgde dat ik de rest van 2012 niet meer zou werken. Mijn lijf, die het na de eerste zwangerschap van onze oudste zoon al zwaar had gehad, voelde nu, na een miskraam en deze gebeurtenis, gebroken. Alles in mij stond op overleven en de enige weg die ik nog zag, was de weg naar binnen samen met heel veel rust. Dus zocht ik hulp bij een lichaamsgerichte therapeut en ik moet eerlijk zeggen dat ik me op dat moment met geen mogelijkheid kon voorstellen dat ik ooit nog weer zelf mensen zou begeleiden. “Eerst mezelf maar eens zien te helpen” was mijn motto.
Het doorleven en aanwezig blijven bij de pijn, het verdriet en de vermoeidheid en ondertussen de beste moeder zijn die ik kon zijn, was niet altijd makkelijk, maar bleek de goede weg voor herstel. Langzaam kwam de kracht en de levensvreugde weer terug in mijn lijf en leven. En in 2013 begon ik heel voorzichtig mijn werk als opsteller en coach weer op te pakken. Tot mijn verrassing kon ik het nog en leek het me zelfs natuurlijker te passen dan ervoor.

En toen was daar ineens weer die angst

Nu, Valentijnsdag, 7 jaar later. Mijn jongste meisje van 17 maanden ligt op mijn schoot te slapen, herstellend van een griep en koorts en opeens is het daar. Diezelfde angst als toen. Een enorme angst om haar te verliezen. In een kort ogenblik gaan er verschillende verhalen door mijn hoofd, tot ik mezelf en de verhalen een halt toeroep. Er is immers niks aan de hand met ons meisje wat reden is voor deze mate van ongerustheid en angst.
Het ‘gekke’ is dat het zeker niet de eerste keer is dat ze koortsig of verkouden is, want sinds ze naar de kinderopvang gaat komt ze helaas regelmatig met van alles thuis. Dat is nu eenmaal de bonus van de kinderopvang… Maar nu, op dit moment, op deze dag, riep letterlijk iedere cel in mijn lijf opeens ‘pas op, gevaar!’ Dus wat gebeurde er dan nu, anders dan die andere keren?

Het lichaam onthoudt…

Het lichaam onthoudt, slaat op en brengt bewust en onbewust herinneringen en gevoelens naar de oppervlakte. Soms zijn het voelbare herinneringen aan iets moois of verdrietigs wat we meenemen in ons leven en wat ons mede heeft gevormd tot wie we nu zijn, zonder dat er nog een actieve lading in ligt.
In sommige herinneringen is onbewust nog wel een actieve lading aanwezig van iets dat nog gezien of erkend wil worden. En die kan zomaar worden getriggerd door een op het oog onschuldige gebeurtenis in het hier en nu.
Zo gebeurde het dat in de stilte, met mijn slapende dochtertje op schoot, de herinneringen aan 7 jaar eerder aan mijn geestesoog voorbij trokken en zich vermengde met haar ziek zijn in het hier en nu. De angst een kind te verliezen, die onbewust nog altijd ergens in de diepere lagen sluimerend aanwezig was, ziet zijn kans schoon om gezien te worden en zie ik geprojecteerd op mijn dochtertje van 1 terug.

(Alleen) Je eigen lot dragen

Het is niet van haar en hoort niet bij haar. Het is aan mij en mijn verantwoordelijkheid om deze angst aan te gaan en te zien. Precies zoals ik anderen in mijn werk ook begeleid te doen. Dus wanneer ik de verhalen in mijn hoofd een halt toe heb weten te roepen, ga ik met mijn aandacht naar binnen. Waar ik adem met de angst en lucht geef aan de pijn die daar nog aanwezig is. Langzaam land ik weer in mezelf in het hier en nu op Valentijnsdag 2019. Ik zie hoe ons lieve meisje wakker wordt, met de bekende sprankeltjes in haar ogen klaar om grapjes te maken en het leven levenslustig en vol vertrouwen tegemoet te treden.

Afpellen tot de kern

Zo kennen onze levenservaringen verschillende lagen en gevoelens. Soms lijkt het dat een gebeurtenis doorleefd is en een plek heeft gekregen en dan blijkt er toch nog een laag onder te zitten die aandacht behoeft, zoals in mijn verhaal. Dat is niet erg, zolang we het niet uit de weg gaan als het zich aandient. Want eigenlijk is het steeds weer een kans om dieper te luisteren naar ons lijf, naar wat daar nog gehoord wilt worden. Een kans om dieper te zakken in onszelf en onze levensstroom vrijer te laten stromen. Als het afpellen van een ui, waarbij we steeds dichter bij de kern komen.

Terugkerende gevoelens die je overvallen?

Herken je dat, gedachten of gevoelens die je opeens kunnen overvallen, terwijl je dacht dat het doorleefd en klaar was? Ogenschijnlijk vanuit het niks zijn ze daar en nemen je mee, zonder dat je zelf nog invloed lijkt te hebben. Het stoppen van de verhalen die van hieruit automatisch lijken te starten en bij het gevoel zijn en erbij blijven, brengt je terug in contact met wat er nog gezien wil worden.
Heb je hier vragen over, of heb je een thema waar je graag eens samen dieper naar zou willen kijken? Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvende kennismaking, dan kijken we samen wat het beste bij je past en wat ik daarin voor je kan betekenen.

Misschien wil je dit ook lezen

Wil je meer lezen over dit onderwerp vanuit verschillende perspectieven? Een paar jaar terug schreef ik een mooie blog over; verlies, angst en liefde, waarin ik ook meer achtergrond informatie geef. Deze lees je hier terug.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Counselingpraktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom vrouw zijn, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen in het lichaam (systemisch zielswerk in het lichaam), Transactionele Analyse, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.

Stefanie was een aantal jaren als opsteller en opleider verbonden aan de Academie voor Opstellingen 

Aangesloten bij Bewust Haarlem 

 

 

Mijn wens voor 2019: ‘Raken’

nieuwjaarswens 2019 ian-schneider-108618-unsplash

‘Raken’

Hoe zou de wereld eruit zien
als we ons laten raken
Van mens tot mens
met alles wat we zijn
Voorbij de rollen
Voorbij de maskers
Tot in het diepste van wie we zijn
Als getuige van elkaars pad
Soms samen oplopend
Dan weer los
Verbonden en in vrijheid

Laat jij je raken?
Tot in jouw diepste kern?
Daar waar de zielsvreugde sprankelt
maar ook je diepste zielepijn huist
Laat jij je raken?
Tot in die diepste wond
die misschien wel je bestaansrecht raakt
en waar de oude pijn zijn plek vond.

Of kies je de vlucht?
Weg uit het voelen
Weg uit de pijn
Verdoofd
Ontheemd uit eigen lijf
In het hoofd

Hoe lastig is die keus
Het ene pad vertrouwd, zeker en veilig
Het andere pad onzeker,
niet wetend waartoe het leiden zal

Ook ik bevind me
soms weer op dat vertrouwde pad
Afgescheiden
van mezelf en de ander
Om me te beseffen
Het gaat om die momenten
dat ik bij zinnen kom
het ´niet weten´ durf toe te laten
en me in al mijn kwetsbaarheid mag laten raken

Voor 2019 wens ik je een jaar waarin je mag raken en geraakt mag worden in wie jij werkelijk bent, van mens tot mens in alles wat er in je leeft.

Vanaf 22 december gaan de deuren van de praktijk 2 weken dicht. In die tijd ga ik me, naast alle gezellige familiemomenten, ook voeden met momenten van stilte en reflectie op het afgelopen jaar en op het gloednieuwe jaar dat al vol verwachting haar opwachting maakt. Vanaf 8 januari ben je weer van harte welkom.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.stefaniebussing.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter praktijk ‘Be all you can Be’. Zij is gespecialiseerd in het begeleiden van opstellingen in relatie tot ziekte en gezondheidsvragen en het blootleggen van het zielvolle perspectief daarbinnen. Het lichaam en het aanwezig zijn in het lichaam vormt voor Stefanie de basis van waaruit ze werkt. Zij gebruikt in haar begeleiding het opstellingenwerk in combinatie met lichaamswerk, een krachtige combinatie die steeds weer laat zien dat de lichaamsgerichte benadering helpt om de zielsbeweging uit de opstelling te integreren in het lichaam. Iets wat vaak direct voelbaar (en tastbaar) is voor de vraagsteller.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), systemisch (ziels)werk via het lichaam, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.

Aangesloten bij Bewust Haarlem