Mezelf laten zien; voorbij de vluchtroutes…

Jezelf laten zien. Niet te verwarren met het o zo populaire ‘je moet zichtbaar zijn’, wat vooral in ondernemersland zo vaak geroepen wordt momenteel.
Nee, echt jezelf laten zien, vanuit het hart, vanuit wie je werkelijk bent, voorbij de vluchtroutes en patronen. Ik mocht er afgelopen periode weer even mee stoeien met mezelf en mijn omgeving. Om te ontdekken dat die vluchtroutes, of overlevingspatronen, die maken dat ik me liever terugtrek of opblaas dan mezelf werkelijk te laten zien, vrij diep ingebakken zitten. 

Een korte schets. Het was ongeveer een jaar geleden dat we vanuit de Academie voor Opstellingen dit mooie symposium bedacht hadden, met daaraan gekoppeld een masterclass over systemisch werken met ziekte. Inspirerende dagen met Stephan Hausner en Henk Fransen als gastdocenten en onszelf vanuit de Academie. Inspirerend ja, ….tot ik me realiseerde dat het de bedoeling was dat IK daar ook zou gaan staan om te delen vanuit mijn expertise en ervaring met systemisch lichaamswerk en ziekteopstellingen. Op dat moment voelde het niet meer zo inspirerend en werden allerlei oude patronen geactiveerd, nog voordat ik het zelf doorhad.
‘Wie ben ik om daar te gaan staan tussen deze experts, tussen deze mannen, ik hoor daar niet, wat heb ik toe te voegen’. Dit soort gedachten maakten dat alles in mij schreeuwde om me terug te trekken. Het feit dat ik op het moment van de happening ruim 7 maanden zwanger zou zijn, was in mijn beleving en gedachtestroom alleen maar meer reden om er vooral níet te gaan staan.
Naast die terugtrekkende beweging was er ook een ander patroon in werking. Die van het stoere, strijdbare en ook ietwat verongelijkte deel in mij dat zich niet gezien voelde en tekort gedaan. Dit deel in mij vond juist dat ik er vooral wel moest gaan staan om iets te bewijzen. Een bekend patroon van mezelf groter maken met een wat nonchalante houding van wie doet me wat en ik zal ze weleens even wat laten zien.

Kortom, terugtrekken of overschreeuwen dat leken de enige twee opties te zijn. Tijdens de masterclass verwoordde Stephan Hausner dit mechanisme, in het werk met een van de  deelnemers, heel mooi en treffend: “When you feel: ‘people don’t see me’, you’re not showing yourself. You’re either wtihdrawing or taking over.”

Bovenstaande overlevingspatronen kun je ook lezen als een vlucht / vecht reactie op een situatie, die op basis van eerdere ervaringen, door het lichaam als potentieel gevaarlijk wordt gelabeld. Realistisch of niet, op het moment dat die link wordt gelegd, raakt het lichaam in stress en reageert het automatisch. Het bewustzijn wordt als het ware uitgeschakeld en het limbische brein, een primitiever deel van onze hersenen, neemt het over.
Dankbaar voor de spiegels van een paar dierbare vrienden en collega´s. Want ook al begeleid ik mensen zelf in dit soort vragen, op het moment dat je in de ´val´ en de overleving zit, is het lastig om deze nog te kunnen doorzien. Door deze spiegels was het mogelijk om bewustzijn te krijgen op de situatie en uit het automatische stress-respons programma te komen.

Peter Levine beschrijft dit in zijn boek “De stem van je Lichaam” als dat het limbische brein met haar automatische stress respons en verhoogde graad van opwinding tot rust komt, wanneer het systeem van sociale betrokkenheid, een ander deel van onze hersenen, geactiveerd raakt. Hierdoor kan er bewustzijn bijkomen en wordt het mogelijk om je via sociale interactie  (zoals met mijn vrienden en collega’s) op een andere manier tot de stressvolle of spannende situatie te verhouden. Hierdoor ontstaat er ruimte om in het lichaam waar te nemen wat er gebeurt en daarbij aanwezig te blijven voorbij de automatische programma’s.hart - het leven is een cyclusTerug naar het symposium. Begrijp me goed, het was nog steeds spannend om te spreken en de groep te leiden onder het oog van… En op een aantal momenten kon ik ook in mijn lichaam voelen dat de automatische programma’s nog altijd klaar stonden om het over te nemen. Maar nu was daar ook de mogelijkheid hieraan voorbij te gaan. Simpelweg door aanwezig te blijven en waar te nemen wat er in mij gebeurde, zonder ertegen te vechten of ervan weg te willen,  konden de woorden van binnenuit komen. De angst verdween en wat overbleef was aanwezigheid en zelfs (!) plezier met wat we daar met elkaar en met de deelnemers deelden.
Zoals Peter Levine zo mooi zegt: “als je gevoelens van angst op afstand houdt, blijven ook gevoelens van vreugde buiten bereik.” (P. Levine, De stem van je lichaam p.167)

Zo heeft ieder zijn verhaal en mogelijke redenen om zich terug te trekken of juist groter en sterker voor te doen, als manier om te overleven. Hoe is dit voor jou? Laat jij jezelf werkelijk zien, vanuit je hart, voorbij de vluchtroutes en overlevingspatronen? Wanneer lukt dat wel en wanneer niet? Hoe ervaar jij dat in je lichaam?

PS Mijn ervaringen en zielstroom volgend bied ik het systemisch lichaamswerk aan in individuele sessies en in de vorm van laagdrempelige dagworkshops, intensives en een 12 weken durende training met als focus ´Aanwezig Zijn in je Lichaam´.
Daarnaast start 17 november voor de 2e keer de verdiepingscursus  ‘systemisch lichaamswerk’ voor wie zich wil scholen in het faciliteren van opstellingen via het lichaam en bij ziekte of gezondheidsklachten.

Graag ontmoet ik je.

Warme groet

Stefanie Bussing

Stefanie over het systemisch werk:
“Wat me vanaf het begin heeft geraakt in het opstellingenwerk is de eenvoud en helende werking die ervan uit kan gaan, wanneer we ons kunnen overgeven aan ‘het niet weten’. Mijn werk en specialisme weerspiegelen direct ook de reis die ik zelf ben gegaan en nog ga in het aanwezig zijn met dat wat is.”

W. http://www.beallyoucanbe.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Counselingpraktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mens en organisatie in vragen rondom vrouw zijn, vitaliteit en gezondheid en in vragen rondom leven met ziekte (specifiek kanker).
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leer
t dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), Opstellingen in het lichaam (systemisch zielswerk in het lichaam), Transactionele Analyse, The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.

Stefanie is als partner verbonden aan de Academie voor Opstellingen 

Binnen de Academie voor Opstellingen heeft zij zich gespecialiseerd in het systemisch lichaamswerk en opstellingen bij ziekte en gezondheidsvragen. Zij begeleidt individuele sessies, dagworkshops, intensives en cursussen en is als docent betrokken bij de jaaropleiding Familie- en Organisatieopstellingen van de Academie. Kijk in de agenda voor aankomende data of neem contact op voor meer informatie.

Aangesloten bij Bewust Haarlem 

 

 

 

 

Advertenties

Een systemisch verhaal over partnerkeuze, kanker en onopgeloste familiezaken

butterfly effectAls je naaste kanker heeft…dan heeft dat een grote impact op het hele gezinssysteem en andere dierbare naasten. Rondom degene met kanker is vaak een cirkel van direct betrokken naasten: ouders, broers/zussen, partner, kinderen en  naaste vrienden. Ook op hen en hun relatie heeft de kanker zijn unieke weerslag. Zo bleek bijvoorbeeld uit een artikel op Stichting Diagnose Kanker dat partners van kankerpatiënten vaker ook zelf met klachten bij de arts terecht komen. Waar of wat raakt de kanker in jou als naaste, als partner?
In dit artikel leg ik de focus op wat kanker betekent voor de partner van, vanuit een systemisch perspectief. Als ervaringsdeskundige deel ik hier mijn persoonlijke en professionele ervaring, als ook de ervaringen van andere experts op het gebied van familieopstellingen met ziekten.

Kanker vanuit een systemisch perspectief bezien…

In zijn boek ‘Bondgenoot’ beschrijft Henk Fransen hoe kanker ons raakt in het gevoeligste deel van ons lichaam. In het orgaan dat het grootste talent in zich draagt om de taak te realiseren waarvoor de betreffende persoon op aarde is gekomen. Ons lichaam is een systeem, net als het gezin waarin we geboren zijn. Vanuit het opstellingenwerk bezien treft kanker de gevoeligste persoon uit het systeem en resoneert de kanker mogelijk met onuitgesproken gebeurtenissen uit het familiesysteem van oorsprong.  Daarmee onderschrijf ik de visie van Stephan Hausner dat ziekte onbewust een poging is, van het kind in ons, om balans te brengen in het systeem van herkomst.
Zoals Stephan verder aangeeft speelt de partner geen directe rol in het ontstaan van een ongeneeslijke ziekte. Toch is het waarschijnlijk dat de ziekte systemisch gezien ook ´past´ in het levenspatroon van de partner. In de zin dat de situatie ook ook voor hen een diepere boodschap heeft, gerelateerd aan zijn/haar eigen familiesysteem van herkomst. Met familieopstellingen is deze diepere boodschap, die tot nu toe nog afgedekt was, te ont-dekken, waardoor zijn/haar levensstroom weer vrijer kan stromen.

Mijn persoonlijke verhaal als voorbeeld

16 jaar geleden overleed mijn toenmalige partner aan kanker. Hoewel ik op dat moment nog helemaal niet bekend was in dit veld, heb ik altijd gezegd ‘ik heb dit niet voor niets meegemaakt, ik heb hier iets mee te doen.’ Het was als een soort mantra in mijn hoofd na zijn overlijden. Passend bij hoe ik in de 3 jaar van zijn ziekte steeds voor hem had gezorgd, had ik nu sterk het gevoel dat ik mijn ervaring moest omzetten in hulp voor anderen die in eenzelfde soort situatie zaten als patiënt of als naaste.
Het universum werkte mee en zo kwamen er verschillende mogelijkheden op mijn pad om als zorgprofessional te gaan werken in dit veld. Maar steeds was daar de aarzeling, de terugtrekkende beweging en deed ik het uiteindelijk niet, ondanks de regelmatig terugkerende mantra in mijn hoofd. Ik begreep het niet, zag alleen hoe dit patroon zich herhaalde…

Tot ik me realiseerde dat ik vanaf het begin van deze mantra bezig was geweest naar buiten toe iets te manifesteren, zonder dat ikzelf ten diepste had waargenomen wat deze situatie aan mijzelf wilde laten zien. Dat was het moment dat ik mezelf de vraag stelde: ‘wat wil zich nog aan mij tonen rondom deze situatie? Wat heb ikzelf nog te zien, voordat ik iets kan betekenen voor anderen in deze situatie, als dat al passend is?’
Na jaren met opstellingen gewerkt te hebben als vraagsteller, representant en begeleider besefte ik me met enige verwondering dat ik eigenlijk nooit expliciet naar dit thema had gekeken in een opstelling. Mijn nieuwsgierigheid groeide uit tot een ‘ik wil het weten’. Ik was vastberaden en wilde weten wat de ziekte en het verlies van mijn eerste partner mij nog te vertellen had en hoe het me misschien in het hier en nu nog steeds bepaalde.

‘We kiezen partners, vanwege hun potentie de systemische balans te herstellen’
~ Stephan Hausner

Een opstelling bij een collega en een tweede opstelling tijdens een nascholingsweekend van Stephan Hausner laten de muntjes vallen. Zoals Stephan het treffend verwoord: ‘het kiezen van een partner die niet kan blijven past eigenlijk altijd binnen het patroon en de verstrikking in het eigen familiesysteem van herkomst. We kiezen de relaties, de partners, waarbij we de potentie voelen om onopgeloste zaken in het familiesysteem op te lossen.’
De mantra in mijn hoofd ´ik heb dit niet voor niks meegemaakt, ik moet hier iets mee.´ krijgt daarmee een andere klank en betekenis. Ik kan voelen hoe deze ervaring met hem, met zijn ziekte en zijn sterven, me in het hier en nu, 16 jaar later, alsnog helpt een patroon in mijn eigen familiegeschiedenis te doorbreken en mijn eigen plaats in te nemen in mijn gezin van herkomst.

‘Het is het erkennen van ons eigen verlangen naar de dood,
dat ons de mogelijkheid biedt om de volle verbinding met het leven aan te gaan.’

Het gaat niet om het verhaal, dat is slechts afleiding. Het gaat om het echt doorvoelen van de boodschap die zijn ziekte voor mij had. Om het werkelijk waarnemen en erkennen dat er, niet alleen bij hem, maar ook in mij dus iets is dat niet helemaal wil leven, niet voluit voor het leven kiest. Dat nu alsnog helemaal te voelen… dat wij elkaar hebben uitgekozen om de potentie die we in elkaar voelde om iets te helen in ons beider systeem, geeft rust. Het brengt me opnieuw in verbinding met mijn eigen levensstroom en laat deze vrijer stromen. Het doet niks af aan de liefde die we voor elkaar hebben gevoeld. Het dwingt me wel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn leven

En laat ik eerlijk zijn. Ja ik kan dit echt voelen en… er is ook dat stemmetje in mij dat het ‘niet zo ok’ vindt om dat te erkennen, laat staan om het hier zo op te schrijven. Logisch, het is niet persé wat mensen willen horen en ook niet persé hoe we onszelf in deze maatschappij willen laten zien naar buiten. Het is wel de bereidheid, die nodig is om verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor ons leven en om werkelijk iets bij te kunnen dragen.

Dikwijls kreeg ik lovende woorden. Mensen vonden het knap en bijzonder dat ik bij mijn geliefde was gebleven tot aan zijn sterven. Voor mij was er geen andere keus was mijn steevaste antwoord.
Toch… Als ik het over mocht doen, zou ik het met wat ik nu weet, misschien toch anders doen. Zoals ik het nu zie zou ik meer stilstaan en aandacht hebben voor wat zijn ziek zijn in mij raakt, omdat ik er inmiddels van overtuigd ben, dat ik daarmee niet alleen mezelf maar ook hem zou helpen.

´In freeing yourself, you will be helping others´
~ uit: Solomon Speaks on Reconnecting your Life

Waar of wat raakt de kanker in jou als naaste, als partner van iemand met kanker?

Misschien ben jij zelf een partner van iemand met kanker of ben je dat geweest en ben je op enige wijze geraakt door mijn bespiegelingen over dit onderwerp. En, misschien wil je zelf dieper kijken naar waar deze gebeurtenis mee resoneert in de onderstroom van jouw leven en familiegeschiedenis, of misschien heb je een hele andere vraag.

Graag ontmoet ik je, dus neem gerust contact met me op voor een telefonisch kennismakingsgesprek. Dan kijken we samen naar je vraag, of ik iets voor je kan betekenen en welke vorm dan het beste bij jou en jouw vraag past.

Stefanie Bussing begeleidt individuele opstellingssessies en workshops familieopstellingen, waaronder ook workshops specifiek over dit onderwerp onder de titel: Dagworkshop: Als je naaste kanker heeft… Tijdens deze workshop kijken we eerst met behulp van een meditatie en oefening naar wat de ziekte bij jou als naaste raakt. Welke gevoelens en emoties worden er aangeraakt? Om gedurende de rest van de workshop via het systemisch veld waar te nemen wat de diepere betekenis hiervan voor jou in het hier en nu is en hoe dit eventueel verbonden is met de geschiedenis van jouw familiesysteem.

Kijk voor de eerstvolgende workshop in de agenda.

Hartegroet,

Stefanie

W. http://www.beallyoucanbe.nl – M. stefanie@beallyoucanbe.nl – T. 06 48 10 27 16

Stefanie Bussing is de vrouw achter Counselingpraktijk ‘Be all you can Be’. Zij begeleidt mensen in vragen rondom Leven Met Kanker en in vragen rondom Vrouw Zijn en het Leven van je Roeping.
Haar uitgangspunt is een vitaal leven, waarin je je volledige potentieel benut en leeft. In haar begeleiding is bewustwording een sleutel. Zij helpt mensen bij het vinden van een nieuw perspectief in situaties waarin zij zich uit het lood geslagen voelen. De ervaring leert dat dit helpt bij het hervinden van  de innerlijke kracht en balans en dat daardoor nieuwe mogelijkheden ontstaan.
In haar werk maakt zij onder meer gebruik van het systemisch werk van Bert Hellinger (opstellingen), The Reconnection® & Reconnective Healing®, teachings van o.a. Eckhart Tolle en Adyashanti en bovenal uit het leven zelf.

Partner Academie voor Opstellingen

Aangesloten bij Bewust Haarlem